فارسی‌آموز ادبی نخودی
فارسی‌آموز نخودی ۳
از ویژگی‌های فارسی‌آموز نخودی ۳ این است که بر پایه‌ی «آموزش خلاق از راه ادبیات کودکان» ساخته شده است؛ رویکردی جایگزین برای آموزش رسمی که می‌کوشد از ظرفیت‌های ادبیات کودکان برای آموزش در دوره‌ی پیش‌دبستان و دبستان بهره ببرد. ادبیات کودکان پدیده‌ای چندوجهی است که هم از سازه‌های شناختی و هم از سازه‌های عاطفی، در قالب نوشتار و تصویر و اجرای نمایشی، بهره می‌برد و می‌تواند جایگزینی مناسب برای رویکردهای خشک آموزشی با محتواهای کسالت‌بار باشد.
گرایش کودکان به ادبیات ریشه در جادو و کشش‌های زبانی دارد. زبان، که پیوند کودک با جهان خود و جهان دیگری است، چنان گنجایشی دارد که می‌تواند فضاهای خیال‌انگیزی برای کودک بسازد؛ فضاهایی چون جهان افسانه‌ها که کودکان را شیفته‌ی خود می‌کند و در بستر آن‌ها، آنچه را باید، با زبانی دوستانه و عاطفی به آنان می‌آموزد.
آموزش خلاق از راه ادبیات کودکان چه تفاوت‌هایی با آموزش رسمی دارد؟
هم آموزش است و هم سرگرمی؛ در حالی که آموزش رسمی تنها بر موضوع آموزش متمرکز است و چندان با نیاز کودکان به سرگرمی آشنا نیست.
بر پایه‌ی سازه‌ی زیبایی‌شناسی شکل می‌گیرد و از همان سال‌های نخست زندگی، کودکان را در بستر آموزش با این سازه آشنا می‌کند.
مانند آموزش رسمی خشک و عبوس نیست، زیرا با زبان عاطفی با کودک پیوند می‌گیرد و کودک خودبه‌خود با شنیدن داستان، ترانه یا شعر به سوی آن کشیده می‌شود.
در ذهن کودک پایدارتر و ماندگارتر است، چون با زبان و کنش‌های آشنا با کودکان سخن می‌گوید؛ در آموزش رسمی کودک اگرچه آموزه‌ها را می‌شنود، کمتر آن‌ها را به دل می‌سپارد.
از زور و اجبار بهره نمی‌گیرد و کودکان با میل خود به سوی آن کشیده می‌شوند؛ در حالی که در آموزش رسمی، به سبب زبان منطقی، کودکان را باید وادار کرد که به آن توجه کنند.
به سبب ساختار پیچیده‌ی جهان داستان و شعر، گونه‌ای آموزش تودرتوست: کودکان نه تنها آموزه‌های درون داستان یا شعر را می‌آموزند، بلکه خود ساختار زبانی داستان و شعر نیز آنان را به اندیشه و یادگیری برمی‌انگیزد.
هم از زبان نوشتاری و هم از زبان دیداری بهره می‌برد و این دو در پیوندی انداموار با هم‌اند؛ در آموزش رسمی، تصویر بیشتر تنها مکمل یا آرایه‌ی نوشتار است.
به نیازهای روانی، اجتماعی، شناختی و هیجانی کودکان به گونه‌ای جامع پاسخ می‌دهد، در حالی که آموزش رسمی بیشتر بر نیازهای شناختی تمرکز دارد. از این رو کودکی که از راه ادبیات آموزش می‌بیند رشدی همه‌جانبه دارد و از نظر روانی و اجتماعی خودبسنده‌تر و پویاتر می‌شود.
کودکان را بیشتر درگیر کارهای گروهی می‌کند و در این زمینه ظرفیت‌های بی‌مانندی دارد، مانند اجرای تئاتر و نمایش؛ چنان درگیر کارهای خلاقانه و بازنمایی‌های هنری می‌شوند که بالاترین آموزه‌های زندگی را در همین اجراها می‌آموزند.
- نویسنده
- محمدهادی محمدی
- تصویرگر
- علی عامه‌کن
- قالب
- بسته آموزشی
