شمارورزی لولوپی+ ۰

شمارورزی ادبی با لولوپی برپایه رویکرد آموزش از راه ادبیات کودکان نگاشته شده است. در این رویکرد از راه داستان به کودکان ریاضی آموزش داده می‌شود تا آن‌ها کم کم شیرینی دانش ریاضی را بشناسند.

چرا شمارورزی و نه ریاضی
برای کودکان گروه سنی پیش دبستان و سال های نخست دبستان، ریاضی نامواژه ا ی گنگ و ناروشن است. سال ها به درازا می کشد که آن ها معنا و مفهوم این نامواژه را درک کنند. اما شمارورزی که ریشه ی آن از شماریتن اوستایی و پهلوی می آید و در فرهنگ فارسی به شمردن یا شماردن و شمارش تبدیل شده است برای کودکان بسیار شناخت پذیرتر است. کودک از هنگامی که زبان باز می کند گوشه و کنار با واژه ی شماره، شمارش، بشمار و غیره آشنا می شود. بنابراین مهم است آن دانشی که کودک می خواهد بیاموزد نامی شناخت پذیر داشته باشد.

ویژگی های رویکرد آموزش شمارورزی از راه ادبیات کودکان

  • درهم آمیزی زبان ریاضی که برای کودک نامفهوم در بستری با معنا که داستان است
  •   مشخص کردن و مفهوم سازی دانش شمارورزی برای کودکان خردسال در میان کنش های داستانی
  • انگیزه بخشی به کودکان خردسال برای دنبال کردن دانش ریاضی از راه داستان یا ترانه که آموزش این دانش را برای آن ها لذت بخش و سرشار از شادی می کند.
  • در پیوند قراردادن خواندن زبان و ادبیات با آموزش شمارورزی که هم به توانایی خوانش کودکان در دوره پیش دبستان و دبستان کمک می کند و هم دانش شمارورزی را برای آن ها شناخت پذیر می سازد.
  • درهم آمیزی هیجان ها و احساس ها که زبان دل است و گرم( داستان و ترانه) با زبان منطق که سرد است و زبان سر است.( دانش منطق و ریاضی )
  •     درهم آمیزی هنر و زیبایی شناسی با دانش منطقی ریاضی
  • کاربرد تصویرهای زیبا و تخیلی در داستان های کودکان، زبان ریاضی را که برای کودکان ناآشنا و گاهی هراس آور است، شیرین می کند.

آشنایی و آموزش دانش ریاضی از راه تخیل و بازی 

 این مجموعـه‌ی آموزشی در راستا و چارچوب آموزش خلاق کودک‌محور تهیه شده است و کوشش می‌کند که آموزش ریاضی را در الگویی تازه به کودکان ایرانی و همه‌ی کودکانی که با زبان فارسی آشنایی دارند، ارائه دهد. بنابراین این مجموعه‌ی آموزشی با فلسفه‌ای ویژه تهیه شده است که با فلسفه‌ی آموزش و پرورش رسمی همسو نیست. فلسفه‌ی ما: آموزش برای گشایش است! گشایش و کشف! گشایش و کشف خود و جهان پیرامون!
ما برای آموزش ریاضی، کوشش می‌کنیم که آن را به بنیاد و اصل خود برگردانیم. همان گونه که شازده کوچولو می‌گوید: آنچه اصل است به چشم نمی‌آید…
شاید بتوانیم به کودکان بگوییم و نشان دهیم که دانش ریاضی آن نیست که شما را از آن می‌ترسانند و می‌هراسانند. برای همین در آموزش دانش ریاضی، اصل را بر آمیختن احساس‌ها و عواطف با شناخت منطقی قرار داده‌ایم. اگر قرار باشد سه گوش را تعریف کنیم، نمی‌گوییم: شکل مسطحی است که از وصل کردن سه نقطه‌ی غیرواقع بر یک خط راست به دست می‌آید.
بلکه کوشش می‌کنیم این شکل را در طبیعت، در کوه‌ها و در سنگ‌ها و در افزارها بیابیم و هرگز هم نام مثلث را به کار نمی‌بریم که از زبان روزمره و گنجایش ذهنی کودکان فراتر است. بنابراین در آموزش دانش ریاضی، ما دو سطح کارکردی مغز، یعنی بخش چپ را که کارکردهای منطقی دارد با بخش راست که کارکردهای احساسی و عاطفی دارد، به هم آمیخته و با آن «داستانک‌های لولوپی» را ساخته‌ایم. به سخن دیگر ما درس از نیاکان آموخته و به روش‌های گذشتگان برگشته‌ایم.
بسته‌های لولوپی، کودکان را با دانش ریاضی پایه آشنا می‌کند. چنان که خود بخواهند، نه چنان که مجبور شوند. اگر دانش ریاضی پایه را نیاموختند، روش و فلسفه‌ی ما دشواری دارد، ‌نه آن ها. بی گمان هیچ کودکی این آمادگی را ندارد، که دنیای بازی را رها کند و به یادگیری عددها و آمار و هندسه بپردازد. این ما هستیم که آن‌ها را به این کار مجبور می‌کنیم، پس باید پیش زمینه‌های کار را نیز برای آن‌ها فراهم کنیم. گفته شده است که ذبیح بهروز، استاد برجسته‌ی فرهنگ و زبان‌های ایرانی، روشی ویژه در آموزش ریاضی داشت که بسیار شگفت انگیز بوده است. او بدون کاربرد کاغذ و قلم، تنها با روش کنش‌محور که کنش‌های آن هم بیش‌تر بازی بوده است، به کودکان چنان ریاضی می‌آموخته است که در ۱۲ سالگی، گاهی می‌توانسته‌اند پیچیده‌ترین معادله‌ها را نیز بگشایند. بی گمان او به جای روش‌های حفظی و طوطی وار، اندیشه‌ورزی ریاضی را به کودکان می‌آموخته است. به باور ما اگر کودکی تا عدد ۱۰ را درک کند، بهتر از این است که تا عدد ۱۰۰ را طوطی وار و پشت سرهم بشمارد. اگر کودکی بتواند با آمیختن شکل‌های هندسی پایه مانند سه گوش، چهارگوش و گردک، شکل‌های نو بیافریند، بسیار خلاق‌تر از کودکی است که بتواند طوطی وار ویژگی‌های سه‌گوش یا شکل‌های دیگر را برشمرد.
دکتر جان پالوس معتقد است اگر جنبه‌های زندگی حقیقی در آموزش دانش ریاضی گنجانده شود، آن ها بهتر با آن کنار آمده و آن را درک می‌کنند. در این باره او زبانزد آشنایی دارد: اگر دانش‌آموزان را مجبور می‌کردند که جای جمله‌سازی‌، شکل جمله ها را بکشند، بی گمان قریحه آن ها در ادبیات و زبان مادری نیز از بین می‌رفت.

بسته لولوپی+۰

 شامل کتابِ خواندن، کتابِ کارورزی و کتاب راه نما و کنش ورزی به همراه کیسه ی نماکارت ها است.کتاب خواندن لولوپی + ۰ دارای ۱۰ پیش داستانک و ۱۰ داستانک پیوسته است که داستانک‌های آن در پیوند با  داستانک های لولوپی +۱ است و از سوی دیگر این داستانک ها به لولوپی+۲ ( در دست انتشار ) پیوند دارند. کودکی که می خواهد شمارورزی بیاموزد به طور طبیعی باید از لولوپی +۰ شروع کند.
لولوپی+ ۰ برای کودکان پیش دبستان و لولوپی + ۱ برای کودکان سالِ نخست دبستان است. آیا اگر کودک شما سالِ نخستِ دبستان بود، نیاز است که با لولوپی+ ۰ هم آشنا شود و آن را بیاموزد؟
شمارورزی با لولوپی ، برپایه ی یک رویکرد آموزش خلاق که آموزش شمارورزی از راه ادبیات کودکان است، نگاشته شده است. این رویکرد پیوستاری منطقی است که نه تنها از جنبه ی داستانی در پیوند با هم است،بلکه از جنبه ی منطق آموزش ریاضی یک پیوستار است که از نقطه ای شروع می شود و در نقطه ای دیگر پایان می گیرد. بنابراین لازم و بهتر است که این آموزش از آغاز این پیوستار باشد. کودک شما ممکن است به کلاس اول رفته باشد، اما هیچ گونه آموزش ریاضی ندیده باشد، در این حالت الزامی است که مفاهیم پیش عددی شمارورزی را با لولوپی + ۰ بیاموزد. ممکن است کودک شما در دوره ی پیش دبستان با چیزهایی به نام عددآموزها یا شکل آموزها آشنا شده باشد. هیچ کدام از این کتاب ها برپایه ی یک نگرش جامع یا پیوستاری نوشته نشده اند. بنابراین ضروری است که کودکِ سال نخست دبستان در یک دوره ی سه ماهه با لولوپی+ ۰ آشنا شود و سپس لولوپی + ۱ به او آموزش داده شود.
مربیان و خانواده‌ها باید در هر وضعیتی  چون کودکان خردسال هنوز درک درستی از کارکردهای دانش ریاضی یا شمارورزی ندارند، کار را با کتابِ خواندن لولوپی+ ۰ شروع کنید. کتابی که در سرشت خود در لایه  بیرونی داستان است و در لایه های درونی به آموزش دانش ریاضی می‌پردازد. کتاب کارورزی لولوپی+ ۰ برپایه استانداردهای پیشرفته در آموزش ریاضی – بیش از همه استاندارد NCTM – ( انجمن ملی آموزگاران ایالات متحده ) طراحی شده است. کتاب کنش ورزی اما فراتر از این استانداردها می رود و برپایه  ی آموزش شمارورزی یا ریاضی از راه دست ورزانه که ریشه ی آن در دیدگاه‌ های مونتسوری و پیاژه است نگاشته شده است. در این باره در کتاب «آمورش ریاضی خلاق پایه – فلسفه و روش» بیش تر سخن گفته شده است.
کتاب راه نما و کنش ‌ورزی هم راه نمایی بخش هایی از بسته را انجام می دهد و هم این که کارهای دست ورزانه برای آموزش شمارورزی در آن آمده است. روند کار چنان است که در انجام این کنش ورزی ها همه ی اجزای آن به روشنی گفته شده است و نیازی به راه نمایی بیش تر نیست.
کیسه ی نماکارت های این بسته ۵۶ تایی است. این مجموعه شامل، نماکارت های برابری، یکان، جانوری، گیاهان، افزارها، عموکوکو و ترب است که در هر مورد پشت نماکارت، راه کارهای آن ها آمده است.